• Sportclub Monster 2 - Nootdorp 2

  • Tijdens een zinderende wedstrijd wist het keurkorps SCM2 van de Monster trainers de 4e winst partij op rij te realiseren. De zon schijnt op Polanen.

    Tijdens de voorbereiding werd er een ontbijt genuttigd bij Jansen aan de Rijnweg. Hier had Cees voor gezorgd en de spelers lieten het zich goed smaken. Trainer Geert van Emmerik hamerde erop dat de spelers met elkaar moeten praten. Afwisselende opbouw met lange ballen van achteruit of opbouw via de vleugels. Als team meekantelen naar de bal, weinig weggeven en bij plotselinge omschakeling de bal remmen zodat we tijd krijgen om in positie te komen. Sommige spelers kregen een speciale taak ook al omdat Geert een 433 opstelling van de tegenstander verwachtte. De opstelling was als volgt: Jari B in de goal, In de verdediging vrnl Nick vdrK/Patrick vD, Mike L, Melvin B en Remy vH. Op het middenveld Patrick J, Fabian vK/Thomas M en Nolan vH. Voorin stonden André R/Coen D, Ersin K/Jelle vdrA en Gerald L. Op de bank de geblesseerden Kenly vdK en Koos vS. En leider Cees S. Steve H werd op het allerlaatste moment opgeroepen om SCM1 te versterken.

    Ik merkte tevreden op dat Momferd op herfst vakantie was en genoot van het warme zonnetje. Nootdorp startte sterk en drong ons terug op onze eigen helft. Meerdere reddingen van Jari hielden ons op de been. Door de drukte was het voor Nootdorp steeds moeilijker om op onze goal te schieten zodat men bewust het strafschop gebied opzocht om penalty’s te versieren. Dat lukte en voor de penalty werd genomen kwam Jari mij vragen welke kant de bal zou komen. Hieruit volgde een snoekduik van Jari waardoor hij de bal weg stompte en ons nog meer tot steun was. Een super optreden wat een positief shotje energie opleverde. Toen de Nootdorpers waren uitgeraasd, konden wij aan aanvallen denken en verdorie een vrije trap van Patrick J draaide naar rechts naar onze aanvallers. De geel-hemden op de doellijn konden de bal keren maar de bal flipperde voor de voeten van André en die wist hier wel raad mee. We hadden het niet verdiend maar stonden wel met 1-0 voor.

    In de rust werd overlegd tussen trainer en spelers. Obligate termen. We moesten blijven voetballen!? Ja je kunt ook gaan…. Attent blijven. Kort erop staan. We hadden controleurs nodig. Vasthouden. Ok rennen maar weer. Binnen de kortste keren had Nootdorp weer een penalty en deze keer hadden Jari en ik geen overleg. Ik riep nog “Uit het lood” maar het hielp niet. Het werd 1-1 en we moesten nog zeker een half uur volhouden tegen deze sterke tegenstander. Geert promoveerde hierna meerdere verdedigers van de reserve bank tot aanvallers en verdorie dat hielp nog ook. Bij een aanval over rechts kreeg Jelle in de spits de bal en legde af naar de aanstormende Patrick J. Die schoot de 2-1 binnen. Nootdorp gooide er nog een tandje bij en bij ons gingen meerdere spelers ten onder aan de schermutselingen. Het leek wel of wij tot galeislaven waren gedegradeerd waarbij de Nootdorpers de zweep hanteerden, ons bont en blauw beukten en wij van de tempotrommelaar de gele kaarten kregen. Tijdrekken was niet mogelijk. Dus strompelden wij naar het einde.

    Gelukkig floot deze scheids voor het einde en hadden we onverdiend gewonnen. Deze scheids, die met zijn reserve knieën de wedstrijd goed leidde, was geen loper maar voelde de wedstrijd goed aan. Hij zag alles. Vroeger was hij voetballende Hagenees (absoluut geen Hagenaar) en was als scheids doorgegaan maar met zijn 2 kunstknieën zag hij zijn einde naderen.

    Conclusie: Speltechnisch was Nootdorp beter. Alleen door als team alles te geven, kun je toch de wedstrijd winnen. Verdedigers moeten ten aanval. Jari was man van de 1e helft, Patrick J. de man van de 2e helft. Half dronken van een kopbal bleef hij toch doorzetten en scoren.