• Valken’68 2 – Sportclub Monster 2

  • SCM2 speelt 1-1 bij Valken’68 in Valkenburg ZH op zaterdag 28 november op een gemiddelde herfst dag. Het is altijd moeilijk voetballen voor SCM bij Valken. Vorig jaar werd nog verloren maar deze zaterdag konden we het tij enigszins keren. Over de gehele wedstrijd gezien; een terechte uitslag.

    Trainer Geert vE heeft nog nooit bij Valken gewonnen en wilde deze keer een primeur op zijn conto schrijven. Dat moest gebeurden met de volgende opstelling. Aanvoerder Yari Blue in de goal. Achterin vrnl: Nick vdrK, Yanick V, Melvin B en Patrick vD/Jelle vdrA. Op het middenveld: Patrick J, Ersin K en Fabian vK/Thomas M. Voorin David dR, Ramon B en Gerald L/Nolan vH. Op de bank zaten nog Ron vR en Kenly vdrK naast leider Kees S. Vorig jaar moesten nog oude helden invallen zoals Romke vdV, Arjan L en Kees H. Vandaag is de selectie zo breed dat nieuwe helden kunnen opstaan. De stand op de competitie ladder zegt momenteel niet veel. Alles kan veranderen dus moeten we Valken niet onderschatten. Elk team krijgt altijd kansen in een wedstrijd.

    De eerste helft startte zoals alle andere tot nu toe. We kwamen onder druk en de tegenstander liet zien wat ze in huis hadden. Opvallend was dat bij onze eerste tegenstoot al in de eerste minuut Patrick J van afstand de bal op hun kruising knalde om te laten zien dat we tegenstand wilden geven. Daar schrokken de geel-oranje hemden van. Onze aanvallen werden steeds scherper en bij een vrije trap kopte Yanick naar de grond en Ramon kon deze bijna binnenglijden. Op de doellijn werd de 0-1 voorkomen. Ook linker aanvaller Gerald schoot meerdere malen op de goal zonder succes. Bij een aanval van Valken werd vanuit de 2e lijn eindelijk gericht op ons doel geschoten en verdween in het linker bovenhoekje tot de 1-0. Onhoudbaar voor Yari. Enige tijd later, na meerdere van onze aanvallen, kwam Valken weer nabij ons strafschop gebied en de rechts voor kreeg in buitenspel positie de bal aangespeeld en legde netjes terug waaruit de 2-0 werd gescoord. Mijn late vlagsignaal kwam enigszins gespeeld over maar toen de scheids mij kwam vragen waarom ik zo laat vlagde legde ik hem uit dat we “niet te vroeg vlaggen” hadden afgesproken en ik legde hem uit dat de man die teruglegde duidelijk buitenspel stond. Dat er op dat zelfde moment de 2-0 werd gescoord kon ik niet bevroeden. De scheidsrechter ging met mij mee en zo werd de goal afgekeurd. Terecht trouwens maar door het oog van de naald. De scheids had ook anders kunnen beslissen. Ik was daarna als grensrechter de bajazzo voor de Valkenburgers. Zo komt het volgens hen dat we bovenaan staan. Een puntenpikker dat was ik geworden. Daar heb ik het daar heel moeilijk mee. In plaats van “Valken ruikt bloed” kwam er frustratie boven drijven. Dat hielp hun niet. Patrick J herhaalde zijn 1e minuut en nu ging de bal wel in hun goal en werd het 1-1. Banzai.

    In de rust resumeerde Gerard zijn opmerking tot; “Wij hadden 7 opgelegde kansen en zij maar 3. En toch staat het 1-1. Hoe kan dat?” Ja, dat is waar. Hoe kan je voor open goal naast schieten? Hoe kun je een bal die naar je toerolt gewoon missen? De 2e helft liet een heel andere wedstrijd zien. Valken gebruikte alle technieken om op voordeel te komen. De scheids liet veel toe maar stelde wel grenzen door hen enkele gele kaarten te geven. Ramon werd gesloopt en Geert wilde geen andere spelers opofferen op die positie. Wij waren volgens Valken, “huilebalken”. Daar kun je niets tegenover zetten als het spel fysieker wordt met alleen maar lange ballen.

    Conclusie: Geert heeft weer niet gewonnen bij Valken. Het gelijk spel is een terechte uitslag. Het verlies werd voorkomen door een “onderonsje”, maar winst gleed weg van onze schoenen. Ons spel moet meer maturatie vertonen.

    Vlôgger Aad.